Lessons learned..

Piening Sarah blog Leave a Comment

I wrote these words for everyone
who struggles in their life
who won t accept deception
instead of what is truth

Sometimes it seems we lose the game
before we even start to play
who made these rules
we ‘re so confused

Let s love ourselves then
we can ‘t fail
to make a better situation
Tomorrow our seeds will grow
all we need is dedication

Change it comes eventually

Lauryn Hill
Everything is everything

Een bepaalde periode afsluiten van je leven betekend ook weer een nieuw begin. Alles onderdeel van een het grotere geheel.
Een nieuw begin (bijvoorbeeld een nieuwe baan) is altijd weer een uitdaging en doet mij weer terug denken aan alle andere keren dat ik ergens aan begon. Alsof ik voor het eerst een nieuwe auto rij. Ik stap in en geef vol gas, direct de snelweg op. My way or the highway…

Ik heb ook passagiers, 3 mannen. Zij zaten al langer in de auto en stuurden om hun beurt. Ik ben er later bij gevraagd. De mannen zijn het hier niet mee eens. Die dame stapt zomaar in en pakt het stuur en rijdt vervolgens ook nog eens zo wild en ruw weg zonder ons te vertellen waar ze heen gaat. De mannen komen in opstand. “Wij rijden altijd zo en zo, wat doe jij nu?” Maar ik ga mijn eigen weg zoals ik ook op Ameland en alle andere keren in mijn leven heb gedaan. Ik moet alleen wel wennen aan de auto zelf. Want het is een automaat en dat ben ik niet gewend. The’re in for a bumpy road. Want ja ik moet de auto even leren kennen.

De mannen worden boos. Ze willen niet door een vrouw gestuurd worden en al helemaal niet door zo eentje met een grote mond. Die ook de auto nog niet eens goed begrijpt. Een clash of ego s is onvermijdelijk. En een van de mannen, hij heet Martin, zet de auto stil. Hij zegt dat ik achterin moet gaan zitten. Ik kan niet anders dan naar hem luisteren. Hij heeft het even aangezien en vind het genoeg geweest. Even zit ik achterin en probeer mijn plek te vinden,ik probeer het van de andere kant te bekijken en besluit te verzachten en vriendelijk te zijn. Maar achterin is niet mijn plek, ik wil meerijden en strijden met de rest. Als volger was ik nooit op mijn best. Rigoureus als ik ben stap ik de auto uit en gooi de deur dicht met een klap.

Op naar de volgende stap. Ik begin mijn eigen bedrijf. Lang heb ik ertegenop gezien, omdat het best een uitdaging is zomaar deze grote stap te zetten! Super spannend allemaal, maar toch voelt dit als de enige juiste richting.

Jaren geleden toen ik manager was in de beautysalon moest ik eens noodgedwongen een collega ontslaan. Tot mijn grote verbazing werd ze woest en stormde naar buiten. Voordat ze de salon deur met een klap dichtgooide riep ze naar mij; “Jij gaat jezelf nog wel tegenkomen”. Op dit soort momenten als ik mezelf dus daadwerkelijk tegenkom moet ik altijd even daaraan denken. Toen ze het zei dacht ik; “Je hebt gelijk en ik ben reuze benieuwd”. Het gebeurd ons allemaal…

Angst en ongeduld zijn zeker aanwezig..,

Afgelopen jaar ging alles zo leuk en succesvol, Ik voelde mij nog steeds een prinses. Een boek uitgebracht, een yogateachertraining gehaald, tien dagen Vipassana overleefd en alles onder controle op werk. Mijn ego rees weer grote hoogten, misschien was het tijd om weer met beide beentjes op de aarde te landen. Succes (ook al zijn het soms kleine succesjes) is ook een uitdaging op zich om mee om te gaan. Voordat je het weet denk je weer dat je “het” helemaal bent. Terwijl ik zoveel geleerd heb over het “ego” de afgelopen twee jaar. Spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie heeft het grootste ego van het land. Nu slaat het weer om. ┬áTerug naar af, maar ik weet dat ik het kan. Just breathe and everything will be fine!

My way of yoga life. Elke keer terug naar de mat, elke keer terug naar mijn adem, elke keer terug naar compassie. Ik spring ik in het diepe!

Wordt vervolgd

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *